Haftanın beklenen maçı, içkiler çerezler hazırlanmış maç saati bekleniyor evlerde. Maçın başlamasıyla beraber oldukça zevkli bir mücadeleye tanık oluyoruz. Hakkında bol bol yazmak istediğim bir oyuncu, Alanzinho çıkıyor sahneye ve artık takıma uyum sağlamaya başladığının sinyalini veriyor. Hakikaten şahane bir maç çıkardı kendisi, umarım daha da iyi alışıp büyük işler yapar Trabzon’da. Daha sonra yine Alanzinho’ya yapılan faulün es geçildiği pozisyonun devamında Arda’nın harika pasını Baros ağlara gönderiyor ve durum 1-1. İlk yarının sonunda oldukça heyecanlı ve zevkli bir karşılaşma izlediğimizi düşünerek ikinci yarıyı beklemekteyiz.

İkinci yarının başlamasıyla beraber, garip bir gerginlik var taraftarlarda, bizim salon da geriliyor ilginç bir şekilde. O maç izleme isteği, yerini insanı kasan bir strese bırakıyor. Oyun sertleşmiş, hakem oyun üzerindeki hakimiyetini sağlamaya çalışıyor fakat özellikle Trabzonlu oyuncular çığrından çıkmak üzere. Her pozisyonda itiraz eden Gökhan Ünal hakemleri baskı altına almaya çalışıyor. Galatasaraylı taraftarlar ister istemez Hamburg maçını düşünmeye başladı, nasıl olsa bu maçın telafisi olur düşüncesi geçiyor içlerinden. Daha sonra Baros’un azmi ve Arda’nın fırsatçılığı ile Galatasaray bir gol daha buluyor ve bu dakikadan itibaren Lig Tv’den gelen Galatasaray tezahüratlarını baskın şekilde duyuyoruz. Arda Turan; bu yaşta bu tecrübeleri yaşayabilmiş bir futbolcu olarak takdir edilmesi gerekiyor. Yeşil sahalarda şımarık davrandığı, gece hayatını abarttığı iddia edilen dönemler oldu, medyamızın kötü niyetli adamları yıpratma çalışmalarında başarılı son yıllarda. Fakat o, tüm bunlara cevabını hep sahada vermeyi başardı, gerek rakipleri ve hakemler ile diyalogları, gerekse takındığı örnek tavırlarıyla iyi bir futbolcu olduğunu kanıtladı. Umarım onu daha fazla harcamaya çalışmazlar.

Galatasaray’ın golünden sonra kaybolan otorite ve daha da gerilen atmosfer eşliğinde oyun gittikçe sertleşmeye devam etti. Futbolun güzellikleri, yerini stresle izlediğimiz amansız bir mücadeleye bıraktı. Ve son 10 dakikaya girdiğimizde yine Alanzinho’nun harika asisti ile Colman De Sanctis’i bir kez daha üzdü. Bu maçta De Sanctis gerçekten çok iyi iş çıkardı, 2 golde de yapabileceği hiç bir şey yoktu ve yine haksız bir biçimde boynu bükük ayrıldı sahadan.

İki takım da galibiyeti hak etti diyebiliriz, fakat sonuç olarak iki takım da birbirini vurmuş oldu; zirvedeki rakiplerinin işine yarayacak bir skor ortaya çıktı. Ersun Yanal’ın tercihleri çok yerinde iken Bülent Korkmaz’ın değişikliklerini talihsiz buldum diyebilirim, özellikle artık bitmiş olan Ümit Karan dururken, sırf ortamı geriyor diye Baros’u oyundan çıkarması, onun yerine giren Yaser’in kırmızı kart görmesi ve bu genç oyuncunun da bu senelik sona ermesi çok kötü oldu. Milan Baros zaten cezalı duruma düşmüş, kırmızı kart görüp çıksa ne farkeder diyebiliyoruz, maç bitip olan olduktan sonra tabii.  Yine de sahada diri bir adam kalmış olacaktı iki adım koşamayan Ümit’in yerine. Ama sonuç olarak hem Baros hem de Yaser’i kaybetti Galatasaray, Arda da oyundan çıkmak zorunda kalınca, ileride top yapabilecek kimse kalmadı ve Galatasaray yarı sahasına gömülmeye mahkum oldu. Üstelik son dakikalarda hala maçı kazanabilme şansı var iken Serkan Kurtuluş gibi tecrübesiz bir defans oyuncusunu oyuna sokması ile maçın sonucunu tayin etti. Lincoln’ü oynatmaması konusuna hiç girmek istemiyorum, ama zaten maçın sonucu beklediğim gibi olduğu için de Bülent’e başarısız demem yerinde olmaz.

Bu maçın yıldızları ise Alanzinho ve Arda. İkisi de birer gol ve asist ile oynadılar, maç boyu seyirciye zevk verdiler. Her şeye rağmen güzel bir Pazar akşamı yaşattıkları için tebrik etmek gerekiyor iki takımı da. Rengarenk Trabzon seyircisini ve Avni Aker’de kendini gösteren Galatasaraylı taraftarları da kutluyorum.

Fenerbahçe tarihinde yerini almış bir insandır kendisi. İstenen her şeyin olabileceğini gösteren, bizlere umut aşılayan yüreği büyük şahsiyettir. Yetenekleri kısıtlı olmasına karşı, dim dik duran, yetenek abidesi topçulara ”takım ruhu” dersi veren, hocasının yardımına koşan, her yerde, her an oynayabilen emektar kaptan. Kendisi geçirdiği rahatsızlık sebebi ile futbola veda etmek zorunda kaldı. Fc Köln’ün kaptanı olarak bıraktı futbolu, duygu dolu insan.Şimdi antrenör olarak yoluna devam edecekmiş.Başarılı olacağına inanıyorum ama peşini gösteriş budalası olmuş insanların bırakmayacağı kesin.Karizmadan bahsedecekler, yine alttan alta dalga geçecekler.Sol kanattan sağ ayağıyla kesme orta açarken güldükleri gibi.O, futbolcu olabilir fakat örnek iş hayatı ile bizlere hayatımız için örnek bir rol model.

O gittikten sonra Fenerbahçe abisiz, başsız, ruhsuz kaldı. Tuncay Şanlı, Tümer Metin, Aurelio ve Özat, Fenerbahçe’mizin isyan bayrağıydı, en yükseklerde dalgalanan. Şimdilerde Alex’in parlamasına, Emre’nin paslarına, Uğur’un bindirmelerine kaldık. Şampiyonluk için saldır Fenerbahçe tezahüratımız bir nakarattan ibaret. Biz ruhumuzu kaybettik, Şampiyonluğu değil.

Büyük kaptan yolun açık olsun, seni her zaman takip edeceğiz. Allah sana ve ailene ömür boyu mutluluk, sağlık nasip etsin. Vesselam.

Dün akşam oynanan Kayserispor-Fenerbahçe maçını izleyemedim. Özet görüntülerinden, maçın geneli hakkında yorum yapacak kadar usta yazar da olamadım. Maçtan önce ”Merak ettiklerimiz” listesi hayli kabarıktı. Telefona gelen maç mesajları, aklımın ”Merak ettiklerimiz” listesine kaymasına yol açtı.  Nedense bu sefer maç 2-0 olunca, ‘tamam, bitti bu iş’ düşüncesi kapladı içimi. Taraftarlıkta level (seviye) atladım galiba.
Yeni stad nasıldı acaba? Eleştiri konusu olan zemin ne durumdaydı? Fenerbahçe’nin istekli, arzulu, motive halinden numuneler görebilecekmiydik? Kayserispor bize gene aynı tarifeyi uygulayacakmıydı? Bunların hepsi kafamda git geller oluşturdu. Kayserispor’un yeni stadında coşmasından korktum. Son haftalarda beraberlik takımı havası veren Kayserispor dan alınacak bir puana razıydım. Çünkü stad açılışı başka maç yokmuş gibi Fenerbahçe maçına yetiştirilmiş, her şey olası Fenerbahçe galibiyetine göre ayarlanmıştı. Neyse ki adımıza korkulan olmadı. Özetlerden izlediğim kadarıyla Semih ve Alex’in güzel golüyle maçı kazanmasını bildik.
Maçtan sonra öne çıkanlar arasında Volkan’ın gördüğü kırmızı kart ve Carlos abinin Tolunay bey’e gösterdiği şefkat halleri var. Kırmızı kart doğru ama Carlos abiye yapılan yorumlar yanlış. Özellik Tolunay Kafkas bey’in Carlos abi ye yaptığı hareket çok kabaydı. Carlos’un gelip çocuk sever gibi bir teknik adama bu hareketi yapması yersiz ama ona gösterilen tutum hiç insani değildi.
Aragones sessiz ve derinden takımı işlemeye başlamış. Pas alış verişi, diğer maçlara nazaran gelişme gösteriyor. Oyuncular artık daha dirençli ve rakibin oyununa tepki veriyorlar. Ben bu iyi gidişte Alex’in katkısının olduğunu da biliyorum çünkü Alex’in takımda oyun olarak hissettirdiği ağırlığın yanında, arkadaşları arasında elde ettiği ağırlığı da hissetttirdiğini düşünüyorum. Bazen topu almaktan çekinen hatta almayan Alex, bazen de defansın önüne kadar gelip top yapmaya çalışan iki farklı Alex’i görüyoruz. Bu iki dağ kadar farkın hangi neden den ötürü ortaya çıktığını anlamış değilim. Aman oynasın da başka ihsan istemem. Kendisini, 800.  maçına çıkıp bir de gol attığı için ayrıca tebrik ediyorum.
Yukarıda öne çıkanlar arasında saymadığım bir olay daha var.  O da Emre’nin bir futbolcuya kafanı keserim işareti. Güntekin Onay, programda Emre’yi yakından tanıdığını, normalde sakin bir yapısının olduğunu, ancak örnekleri olduğu gibi maç içerisinde sinirlerine hakim olamayan futbolculardan biri olduğunu söyledi. Ben de Emre’yi çok seviyorum, beğenerek izliyorum ama dün gece ki hareketi görünce, ”artık yeter be Emre” dedim. TCK da bir insanı ölümle tehdit etmek suçtur. Emre saha dışında adama, senin kafanı keserim işareti yapıyor. Bu ne şimdi? Neyse konuyu çok uzatmadan, yazının sonuna gelelim.
Fenerbahçe için daha önce yazdığım yazı da 3 te 3 yaparsa her şey değişir demiştim. Sırada Kocaeli maçı var. Taner Gülleri atmazsa yine kazanırız gibime geliyor. Sonrası ver elini liderlik. Taraftarlığın canı çıksın. Can çıkmadan umut kesilmiyor. Ne yaparsın?

Not : Yukarıda ki fotoğrafı koymamın sebebi, Aragones’in en hareketli hali olması ve takımın genel durumu hakkında mesaj vermesi. 10 puan.